Het team

Mijn clownspersonage Stoetel is een uitvergrote versie van mezelf. Het kleine maskertje stelt mij in staat om op authentieke, speelse wijze in verbinding te gaan met de personen met dementie.

​

Het werken met personen met dementie heeft me altijd al aangesproken. Al mis ik wat rock-’n-roll in de ouderenzorg. Vaak worden ze wat betutteld of wordt voor hen bepaald wat kan en niet, terwijl zij de experts zijn van hun eigen leven.

​

In het werken met personen met dementie vraagt het lef om je eigen angsten en controle los te laten, je geeft je over aan hun wensen, verlangens en soms -voor ons- "vreemde" acties. Je stelt je in de interactie helemaal open voor de logica van hen. Zo worden echte ontmoetingen mogelijk. 

​

​​​

Al op jonge leeftijd voelde ik een sterke fascinatie voor mensen en hun onderlinge interacties.

 

Met een achtergrond in Kunstgeschiedenis, Archeologie, Antropologie en Dramatherapie richt ik me op het ontrafelen van de oorsprong van menselijke ervaringen.

Als "verhalenmaker" help ik mensen met dementie hun eigen narratief te hervinden, ook wanneer er geen woorden zijn.

Met een bron aan ideeën en energie benader ik elke ontmoeting met een speelse geest, terwijl ze steeds de diepere lagen van de menselijke ervaring blijft ontdekken.

 

Geïntrigeerd door de menselijke complexiteit, geloof ik dat elke blik, gebaar en stilte een betekenis draagt die gehoord wil worden. Uitgedaagd door oprechte empathie en een passie voor betekenisgeving, streef ik  ernaar  dat mensen met dementie de regie over hun eigen verhaal herwinnen.

Als bewegings- en danstherapeute vind ik dat het lichaam meer aandacht verdient in de ouderenzorg.

Hoe kunnen we levensverhalen terug in BEWEGING brengen, wanneer woorden tekort schieten? Uit mijn werk als danser en theatermaker haal ik speelse invalshoeken om de mens in z'n volle zijn te ontmoeten en van hen te leren. Zo ga ik elk levensverhaalbezoek naar huis met een koffer vol prachtige ervaringen en wijsheden die met mij gedeeld zijn. Ik hou van deze job! 

​

Clown P'tita is een beweeggrage nieuwsgierigaard die wil experimenteren en leren. Met een open blik stapt ze een kamer binnen kruipt ze maar al te graag op en onder tafels, en neemt ze houdingen aan die de mensen letterlijk en figuurlijk in beweging brengen. Ze is snel afgeleid maar heeft anderzijds oog voor de allerkleinste details: een bewegende pink, een blink in de ogen, alles telt om te bevestigen aan die persoon 'ik merk je op, ik zie jou!'. P'tita deelt graag in de knuffels. Ze heeft een klein hartje en laat zich maar al te graag troosten en liefkozen.

Ik ben Joke , opgeleid als ergotherapeut en dramatherapeut. Ik ben heel trots om sinds 2020 mee te draaien in de werking van de Demiclowns. Daarnaast werk ik als dramatherapeut met personen met
verstandelijke beperking en psychische kwetsbaarheid.
 

Als student en ook daarna werkte ik in woonzorgcentra. Het contact met ouderen en ook met personen met dementie intrigeert me. Ze hebben een heel leven geleid, rollen opgenomen en losgelaten, vreugdevolle en ook vele moeilijke momenten gekend.

Erg waardevol vind ik het om verbinding te ervaren van mens tot mens, ook als de mogelijkheden veranderen en de rollen vervagen. Dat heb zowel in de zorg, als ergotherapeut ervaren en dat ik hier
nu als dramatherapeut dienstbaar spelend mag blijven zoeken naar die verbinding, opdat het psychisch lijden af neemt, maakt mij een tevreden mens. Lang leve belichaming, (klank)dialogen,
nabijheid en zoveel meer.

Ik hou van het werken met jongen kinderen. In mijn job als kleuterjuf krijg ik de kans om elk jaar met jonge zielen volop op ontdekking te gaan. Samen experimenteren, uitproberen, knoeien en op die manier nieuw dingen leren. Veel jonge kinderen tonen openlijk wat ze voelen, praten ad rem, delen hun gedachten en bevindingen vrijuit, kiezen vanuit hun buikgevoel. Een prachtige manier van communiceren die veel volwassenen onderweg ergens kwijtraken. Jonge kinderen helpen me dagelijks om met een open blik naar de wereld te kijken...

en zo ontdekte ik deze prachtige vzw.

​

Sinds juni 2026 maak ik ook deel uit van het creatieve team van Demiclowns vzw. 

Ik vind het heerlijk om met verhalen van mensen en improvisatie iets nieuws te creëren. Mijn clownspersonage ‘Gloria’ is een avonturier, die risico’s durft nemen, uitdagingen en grenzen opzoekt. Ze is een positieve en energieke persoonlijkheid die nieuwsgierig is naar nieuwe ontmoetingen.

​

De doelgroep van ouderen en mensen met dementie spreekt me in het bijzonder aan omdat deze ‘oude zielen’ zo ervaren zijn

in het leven en een heel levenswerk achter zich hebben. Deze mensen hebben in mijn ogen dus ook heel wat te delen.  Als dramatherapeut wil ik zoeken naar een manier om hen een stukje identiteit terug te laten vinden en te laten zien. Dat wordt mijn missie.

Ik geloof dat een echte ontmoeting ontstaat wanneer iemand zich gezien voelt, voorbij woorden, diagnoses of verwachtingen.

​

Als dramatherapeut ontdekte ik hoe spel, beweging en verbeelding mensen opnieuw in contact kunnen brengen met zichzelf, hun verschillende rollen en met elkaar. Niet door iets op te lossen, maar door samen aanwezig te zijn in het moment en in beweging te komen.

​

Al meer dan vijftien jaar werk ik als vaktherapeut rond verbinding, emotieregulatie, identiteit en weerbaarheid. Spel, improvisatie en Emotioneel Lichaamswerk leerden me dat het lichaam vaak vertelt wat woorden nog niet of niet meer kunnen zeggen.

​

Bij Demiclowns vzw vond ik een methodiek die daar naadloos op aansluit. De clown hoeft niets te weten, niets in te vullen, niets te bewijzen of op te lossen. Vanuit verwondering, speelsheid en afstemming ontstaat ruimte waarin mensen met dementie opnieuw zichzelf kunnen zijn, verschillende rollen kunnen opnemen en hun verhaal mogen delen.

​

Naast levensverhaalbezoeken geef ik met plezier workshops en theatercolleges. Ik neem deelnemers graag mee in een ervaringsgerichte manier van leren, waarbij voelen, beleven en zelf ervaren centraal staan. Wat je zelf ervaart, blijft beter hangen en pas je makkelijker toe in de dagelijkse praktijk.