Woonleefbegeleider Daphné duikt de themadagen in

Een rode neus, een open hart en een nieuwe manier van verbinden.

Soms kom je op een punt in je leven waarop je voelt dat je verder wil groeien.

Niet omdat je iets tekortkomt, maar omdat je voelt dat er nog een andere manier bestaat om te doen waar je hart al ligt.

Voor mij begon daar het verhaal van de themadagen Demiclowns methodiek.

Als woonleefbegeleider in WZC Sint-Mathildis ben ik elke dag bezig met het zoeken naar zinvolle dagbestedingen, het organiseren van activiteiten en het wonen en leven in het woonzorgcentrum zo aangenaam mogelijk te maken.

Bovenal wil ik dat bewoners blijven voelen dat ze ertoe doen. Binnen ons woonzorgcentrum wonen ook mensen met dementie, niet op een aparte afdeling, maar als volwaardige bewoners tussen de anderen.

Ik geloof sterk dat zorg veel verder gaat dan ondersteuning alleen.

Voor mij draait het om mensen écht zien, verbinding maken en bewoners laten voelen dat ze volledig zichzelf mogen zijn.

Vanuit die overtuiging groeide mijn verlangen om op zoek te gaan naar een andere manier van contact maken. Ik wilde leren hoe ik bewoners op een diepere laag kon ontmoeten, voorbij de klassieke zorgmomenten. Toen ik in aanraking kwam met themadagen van Demiclowns vzw voelde ik meteen: dit klopt.

Vanaf de eerste opleidingsdag merkte ik dat dit geen traject zou worden waarin ik enkel nieuwe technieken zou leren.

Het werd veel meer dan dat. Het werd een ontdekkingstocht waarin ik leerde anders te kijken naar contact, naar zorg en misschien ookwel naar mezelf.

Doorheen de opleiding werd ik uitgedaagd om dingen los te laten.

Om minder te denken en meer te voelen.

Om niet altijd alles te willen controleren, maar vertrouwen te hebben in wat spontaan ontstaat tussen twee mensen.

Dat was voor mij soms confronterend, maar tegelijk ook ontzettend verrijkend. 

Tijdens de opleidingsdagen ontstond stilletjesaan ook mijn clownpersonage: Nelle.

Nelle is geen masker dat ik opzet, maar eerder een verlengstuk van wie ik zelf ben.

Ze draagt mijn zachtheid, mijn speelsheid, mijn nieuwsgierigheid en mijn verlangen om anderen op een warme en oprechte manier te ontmoeten.

Wanneer ik m'n rode neus opzet, ontstaat er ruimte voor een andere vorm van contact. Eentje zonder verwachtingen, zonder druk, maar met volledige aandacht voor de persoon tegenover mij.

Wat me tijdens dit traject het meest geraakt heeft, is hoe krachtig kleine momenten kunnen zijn.

Een bewoner die zichtbaar ontspant.

Een blik van herkenning.

Een spontaan moment van samen lachen zonder dat woorden nodig zijn.

Vandaag ben ik ontzettend dankbaar dat ik deze themadagen heb gevolgd.

Ik ben de vaktherapeuten va

n van Demiclowns VZW en mijn medecursisten ontzettend dankbaar voor dit warme en inspirerende groeiproces.

Wat ik tijdens deze opleiding heb geleerd, neem ik met veel plezier mee in mijn dagelijkse werk.

Nelle vormt daarbij een mooie aanvulling op wie ik als woonleefbegeleider ben.

Via Nelle wil ik bewoners blijven ontmoeten met zachtheid, speelsheid en oprechte aandacht voor het moment.

Ik geloof sterk dat zorg niet alleen draait om wat we doen voor mensen, maar evenzeer om hoe we hen laten voelen dat ze nog altijd gezien worden als mens, met hun eigen verhaal, emoties en beleving. Als ik daar via Nelle iets in kan betekenen, dan weet ik dat ik precies doe waarvoor ik aan dit traject begonnen ben.  En telkens wanneer ik mijn rode neus opzet, word ik eraan herinnerd waarom ik dit zo graag doe.

Omdat echte verbinding vaak ontstaat op de momenten waarop we even niets moeten… behalve gewoon mens zijn.